"Elk woord vertelt een detail om een volledig beeld te schetsen van de grote en kleine drama’s die achter het uniform van de kaartjesknipper, het maatpak van de zakenman en de blazer van de kleurenconsulente zitten”. (Frieda Joris in Het Laatste Nieuws)
“Een intrigerende roman met een prettig ritme. Knap, hoe je stilstaan zoveel vaart kunt geven” (Libelle)
“Ingrid Vander Veken schrijft sprankelend, filmisch volgt zij de personages en de flashbacks uit hun leven. Met kennis van zaken en knappe stijlwendingen infiltreert zij in de uiteenlopende handel en wandel van de zes protagonisten, een staalkaart van onze samenleving.” (John Rjpens in Volksbelang)
“…Een bomalarm smijt de plannen van de reizigers grondig door elkaar. Maar van het een komt het ander en voor je het weet bedrijven ze de liefde van hun leven op een treintoilet. Zo spectaculair deze scène mag lijken, zo gewoon maar precies beschrijft Vander Veken dit bizarre rendez-vous” (Frank Hellemans in Knack)
Over Nieuwe mannen, nieuwe vrouwen “Ingrid Vander Veken geeft je een boeiende kijk op de krachtverhoudingen die heersen in een bedrijf dat kranten en tijdschriften uitgeeft. De roman is bovendien een leuke satire op al die nieuwe mannen- en nieuwe vrouwen-onzin vuit de lifestyke-magazines. Vander Veken heeft een vlotte pen en houdt van woordspelletjes” (Gazet Van Antwerpen)
“Fijnzinnige humor en psychologisch inzicht gaan hand in hand in deze roman die de lezer een spiegel voorhoudt. (KRO, Dolce Vita)
“Je kunt je inleven in Celia’s precaire situatie en je wilt het hele boek door weten wat de volgende stap is, zowel privé als professioneel”. (De Standaard der Letteren)
Over Rijstpap, Tulpen en Jihad ”Gisterenavond heb ik een schitterende voorstelling mogen meemaken. Karel Vingerhoets en Nouredinne Farihi spelen zichzelf met overgave en plezier. Met live muziek vanuit het oosten en van hier uit het westen. Prachtig, echt. We zien hoe verschrikkelijk veel we in ons westers leven hebben overgenomen en te danken hebben aan de Arabische cultuur. Wanneer je de kans krijgt dit te zien, aarzel niet. Wanneer men nog moest zoeken naar de relevantie van cultuur, awel, hier heb je het met volle teugen. Geniet ervan. (Minister van Cultuur Bert Anciaux op zijn website)
“Ontwapenende interculturele voorstelling” (Wouter Hillaert, De Morgen)
Over Olikonijneendpauwpanter “De dieren die in het begin iemand uitsloten omdat hij er anders uitzag, geven op het einde van het verhaal hun fout toe. Ze leren mee genieten van de voordelen van dat anders zijn. Het maakt het leven prettiger en kleurrijker. Op een duidelijke manier krijgen kleuters een lesje over vooroordelen. Aan de hand van dit gegeven kan er nog heel wat verteld en gefantaseerd worden over anders zijn. “De kleurrijke illustraties zorgen voor lieftallige hoofdpersonages. De gelaatsuitdrukkingen benadrukken de gevoelens van de personages en diverse kleine dieren zorgen voor grappige details.” (Mik Ghys, Pluizuit)
“Een boek over anders zijn, over nergens bijhoren en toch weer ergens thuiskomen, over aanvaarding van wie anders is en een plaats vinden in de wereld. Voor de kleinsten vanaf 5 jaar zegt de uitgever. Onze kinderen waren 3 en 4, toen ze dit verhaal heel mooi vonden.” (Hoogbegaafd, www.hoogbegaafd.be)
Over Sam "Bijzondere sfeerschepping, sterke inleving, sobere maar precieze verwoording" (Jan Van Coillie, De Standaard)
"Verrassend frisse en sobere stijl" (Annemie Leysen, De Morgen)
"Een grappig en ontroerend, vlot geschreven verhaal over een onvoorwaardelijke; niet kapot te krijgen vriendschap" (Juryverslag Boekenleeuwen en -welpen 2001)
Over Papavers "Het is lang geleden dat een verhaal me zo naar de keel heeft gegrepen" (Tessa Vermeiren, Knack Weekend)
"Vander Veken schrijft helder en tezelfdertijd erg lyrisch" (Gerti Wouters in Ons Erfdeel)
“Het is net alsof elke paragraaf een beschouwing of een apart staand gedicht is" (Yves Van Durme, VRT)
Over Cru Bourgeois "Om in één adem uit te lezen" (Linda Asselbergs in Feeling)
"Spruitjeslucht sublimeren, schrijven op de vierkante millimeter en toch een heel universum verbeelden, alledaagse dingen oproepen en daaraan een beklemmende dimensie verlenen, door middel van doodgewone zinnen en verhaaltjes het hedendaagse cynisme verwoorden, de achterkant van de werkelijkheid laten zien: dat is wat Ingrid Vander Veken doet." (Wim Van Rooy, Het Laatste Nieuws)
Over Tiramisu "Het zou mooi zijn als over honderd jaar iemand het schuddekoppend las, zich met zijn of haar partner vrolijk maakte over die typische onhandigheid van liefhebbende mannen en vrouwen in de vorige eeuw, en ze zich gelukkig konden prijzen omdat ze ondertussen zoveel bijgeleerd hebben" (Jos Borré)
"Vander Veken schrijft niet alleen naar een pointe, maar beheerst één van de moeilijkste opgaven voor een schrijver, namelijk deze van de suggestie" (Julien Weverbergh, Het Laatste Nieuws)
